Επιφυλάξεις

Καθρεφτίζεται στη σκέψη μου
η εικόνα σου.
Κάνω το χρόνο μαξιλάρι
και ακουμπώ,
ίσως με κάποια επιφύλαξη,
το κεφάλι μου.
Ξέρω πως θα μου ξεγλιστρήσει.
Στο τέλος.
Όμως, δεν προσβάλει κανέναν, νομίζω,
να στηριχθώ για λίγο επάνω του.
Για λίγο μόνο,
και για όσο μου δίνεται.

Advertisements

ΒΡΕΘΗΚΕ

Βρέθηκε ζευγάρι ακατέργαστων ναι, σε σχήμα καρδιάς, στην περιοχή Ελπίδας, οδός Υπόσχεση και Ονείρου γωνία. Ο ιδιοκτήτης τους φαίνεται να τα άφησε ασυνόδευτα, καθώς βρέθηκαν να τον περιμένουν υπομονετικά.

Δεν υπάρχουν σημαντικά ίχνη φθοράς, εκτός ίσως από ένα μικρό σημάδι καύτρας στον δεξί καρπό του ενός και μια λεπτή αμυχή στο αριστερό μάγουλο του άλλου… Ο δεσμός που τα ένωνε με τον ιδιοκτήτη τους φαίνεται να έχει από καιρό κοπεί – απλώς αυτά δεν το πήραν χαμπάρι.

Η ηλικία τους είναι αδιευκρίνιστη, αν και υπάρχει μια μικρή υπόνοια σε σχέση με το πόσος καιρός τους απομένει. Είναι φιλικά με τους ξένους και η οικειότητα μοιάζει να τα πολλαπλασιάζει. Αδυνατούν να συνυπάρξουν στον ίδιο χώρο με οτιδήποτε τα τρομοκρατεί – μια τέτοια συνάντηση τα μετατρέπει αυτομάτως σε όχι.

Δίνονται σε όποιον διατίθεται να τα διατηρεί ζεστά, ακόμα και σε περίοδο απουσίας του.

Υποσημείωση 1: Θερμή παράκληση: Αν πρόκειται να δώσετε τα ναι σας σε κάποιον, μη τα αφήνετε στο κρύο να σας περιμένουν. Ίσως βρεθεί κάποιος, πιο έξυπνος από εσάς, και τα στρέψει εναντίον σας.

Περιστέρια που δε γύρισαν

Νιώθω. Οι μύες της πλάτης συσφίγγουν τη σπονδυλική στήλη. Aπεγνωσμένα. Ασφυκτικά.
Η ελαστικότητα καταργείται. Υποτάσσεται.
Η καρδιά συσπάται. Τα μάτια στενεύουν για να μπορέσουν να συγκεντρωθούν.
Το στόμα έχει μετατραπεί σε μια λεπτή γραμμή-μοιάζει να σημαδεύει έναν τόπο που κάποτε δάγκωσες γλυκά.
Θυμάσαι; εγώ αδυνατώ να μην…
γιατί να είναι τόσο δύσκολο να ταιριάξει το μέσα με το έξω;
μέχρι κι ο ουρανός άλλαξε διακόσμηση και ξεκρέμασε τον ήλιο.
Κάνει σινιάλο στο χειμώνα να μπει. Το πεδίο είν’ ελεύθερο.
Εγώ;
είμαι πολύ πληγωμένη για να το κρύβω ακόμα
και πολύ ματαιόδοξη για να το αποκαλύψω.
“Να ζεις τα ρωτήματα σου και μόνο” θα μου λεγες αν μ’ άκουγες. Το ξέρω.
Μα μαζεύτηκαν πολλά.
Κι άλλα τόσα πρόσωπα. Κι όμως όλα με την ίδια μορφή.
Οι ξένοι με την καλή τους νεράιδα στον ώμο-την άγνοια,καμία καλοσύνη- μου φαντάζουν θεοί.
Μπροστα τους μεταμορφώνομαι σε υπαρκτό πρόσωπο.
Ποτέ δε θα δουν πόσο ψεύτρα είμαι. Ανακουφίζομαι.
Είναι τρομακτικό να νομίζεις πως οι γύρω σου σε παρατηρούν,
πως κρίνουν την κάθε κίνηση σου, πως προσέχουν τον τρόπο που πας πίσω τα μαλλιά σου,
το ανοιγοκλείσιμο των ματιών σου όταν κάποιος σε σκουντάει κατα λάθος.
Και είναι ακόμα πιο τρομακτικό να ανακαλύπτεις
οτι κανείς δε σε κοιτάει-κανείς δε νοιάζεται.
Είναι τρομακτικό να σ’εγκαταλείπουν. Να μένεις μόνος σου.
Και είναι ακόμα πιο τρομακτικό να εγκαταλείπεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Να μένεις άδειος…
Αλήθεια, ο έρωτας τελικά σε φέρνει πιο κοντά στη ζωή;
Ή στο θάνατο;
Κάποτε έρχεται η στιγμή που πρέπει να αφήσεις πίσω αυτούς που ξεπέρασες.
Και κάποτε έρχεται η ανάγκη στους φανατικά αληθινούς, να αποκαλυφτούν…

Σπασμένα σαγαπώ

το σ’αγαπώ δεν επιστρέφεται
το γνωρίζω.
Αναρωτιέμαι όμως αν επισκευάζεται μετά το τέλος της εγγύησης.
Αν τα σ’αγαπώ μου είναι ανεγγύητα την έχω βαμμένη.
Επιδιορθώνω σημαίνει διορθώνω πρόσθετα κάτι σπασμένο.
Άρα το σπασμένο δε σταματάει να υπάρχει.
Μόνο επικαλύπτεται, δηλαδή καλύπτεται από πάνω.
Κι αν τα σ’ αγαπώ μου είναι ανέγγιχτα
σημαίνει πως προτιμούν να επικαλύπτουν τους άλλους.
χωρίς απαραίτητα κάποιος να τα έχει ακούσει.
Επιθυμούν να κάθονται στο μπαλκόνι παρά να δουν και το υπόλοιπο του σπιτιού
άχαροι φιλοξενούμενοι, γεμάτοι βαθουλώματα από βόμβες
που τους βρήκαν στο πρόσωπο αντί να φτάσουν στην καρδιά.
αν για να με προσέξεις επιβάλλεται να τσιρίξω
προτιμώ να μείνω αμίλητη
η προσευχή μου αποτελείται από μία λέξη.
Προς. Αυτή είναι όλη η ιστορία μου.
Κάτι που ξεκίνησε από για να φτάσει κάπου.
Έχοντας πάντα έναν προορισμό.
Η ενέργεια που μετατρεπόταν και επέστρεφε πάντα απ’ όπου ξεκίνησε με άφηνε απλώς αδιάφορη.
Δεν έχει σκοπό, δεν έχει τέλος, δεν έχει τόπο, περιπλανιέται μονίμως και μόνιμα άσκοπα. Επιζητά να δραπετεύσει αλλά το αποκρύπτει σκοπίμως. Δεν είναι εμφανίσιμη και ζητά εξηγήσεις, αφου παρεξηγεί τα πάντα που της ανοίγονται εμφανώς.