Η αλήθεια περνάει πάντα από μπροστά μας

Και σε περίμενα χρόνια. Και με ρωτούσαν αν χάνω τα λογικά μου.
Και τους ρωτούσα αν μοιάζω τρελή. Και μου απαντούσαν πως ναι.
Ίσως να μοιάζω λίγο.
Και τους χαμογελούσα, να μη ξεχυθεί μπροστά τους όλη μου η πίκρα.
Να μη ξεχυθώ εγώ.
Τώρα;
Έχεις όμορφο χαμόγελο, μου λέγαν.
Έχω λύπη να στολίσω, τους απαντούσα.

Advertisements

Στα όρια της φτώχειας.. ο πλούτος σου

Πέρασες τα όνειρα και τις αυταπάτες,
πέρασες τα νησιά τα στριμωγμένα στους χάρτες.
Έγινες φονιάς, έγινες φυγάς.
Σημάδεψες τα παιδιά σου.
Έγινες όσα δεν περίμεναν από σένα
ακόμη κι όσοι περίμεναν τα χειρότερα από σένα.
Ξόδεψες χρόνια, προβλέψεις,
αοριστίες, γενικολογίες,
άναρθρες κραυγές,
υποτυπώδεις χλιδές για βιτρίνες,
να κρύβεις όσα σου κλέψαν, να μασάς για να μην υποδείξεις τον κλέφτη σου.

Χτίζεις το βάθρο σου
πάνω σ’ ανάσες λευκές
για να ταφείς
μια εσύ
μια εμείς.
Νικητής ο κανείς.
Στα όρια της φτώχειας.. ο πλούτος σου
και πιο πέρα ακόμη.

Υποδεικνύουν απειλές, υποδεικνύεις ενοχές.
Δεν περιμένει τίποτα κανείς από σένα.
Κι αν δε σε πειράζουν όλα,
ίσως να σε πειράζει αυτό.
Δεν περιμένει τίποτα κανείς από σένα.